FAQ

Pytania i odpowiedzi o nawroty, kryzysy i leczenie

Zebraliśmy najczęstsze pytania, które słyszymy przez telefon i na pierwszych konsultacjach. Odpowiadamy konkretnie, bez ogólników.

Nawrót i wpadka

Czym różni się wpadka od nawrotu?

Wpadka to jednorazowe potknięcie, np. jeden wieczór picia po miesiącach abstynencji, po którym wracasz do planu. Nawrót to powrót do dawnego wzorca, który znów zaczyna kierować codziennością. Różnicę często robi to, co dzieje się w pierwszych godzinach po wpadce. Myśl „i tak już wszystko zepsute” napędza nawrót, a szybki kontakt z terapeutą lub bliską osobą zwykle go zatrzymuje.

Czy nawrót oznacza, że dotychczasowa terapia nie zadziałała?

Nie. Nawrót pokazuje, który element planu był za słaby albo jaka sytuacja nie została przewidziana. Umiejętności zdobyte w terapii nie znikają. Analiza nawrotu jest jednym z najcenniejszych momentów leczenia, bo pokazuje realne, a nie teoretyczne punkty ryzyka.

Czy po nawrocie trzeba zaczynać terapię od początku?

Nie. Umiejętności zdobyte wcześniej nie znikają, a wiedza o tym, co doprowadziło do nawrotu, zwykle skraca dalszą drogę. Zaczynamy od stabilizacji i analizy nawrotu, a potem wracamy do planu, uzupełniając go o elementy, których zabrakło. Więcej o tym na stronie zapobieganie nawrotom.

Co zrobić w pierwszych 24-48 godzinach po nawrocie?

  1. Zadbaj o bezpieczeństwo. Po kilku lub więcej dniach picia nie odstawiaj alkoholu gwałtownie bez konsultacji z lekarzem. Drżenie, poty czy kołatanie serca to sygnał, że potrzebny jest lekarz lub detoks. Drgawki, omamy lub splątanie wymagają natychmiastowej pomocy: dzwoń pod 112.
  2. Powiedz jednej zaufanej osobie. Sekret wzmacnia wstyd, a wstyd napędza dalsze picie lub branie.
  3. Ogranicz dostęp. Usuń alkohol z domu, zablokuj aplikacje bukmacherskie, oddaj komuś kartę płatniczą.
  4. Zadbaj o sen i jedzenie. Zmęczony mózg gorzej hamuje impulsy.
  5. Umów konsultację. Zadzwoń pod 18 307 01 11. Im szybciej przeanalizujemy nawrót, tym krótsza droga powrotu.

Jakie są sygnały ostrzegawcze zbliżającego się nawrotu?

Najczęstsze to: gorszy sen, drażliwość, wycofywanie się z kontaktów, rezygnacja z terapii lub mityngów, romantyzowanie dawnego picia („wtedy było luźniej”), testowanie siebie w ryzykownych miejscach i myśl „raz nic się nie stanie”. Zwykle pojawiają się na kilka dni lub tygodni przed samym nawrotem. W terapii tworzymy osobistą listę takich sygnałów i konkretną reakcję na każdy z nich.

Czy nawrót może dotyczyć depresji albo lęku, a nie tylko uzależnienia?

Tak. Nawracać mogą epizody depresji, napady paniki, bezsenność czy objawy po traumie. Mechanizm jest podobny: najpierw zmienia się sen, napięcie i codzienna rutyna, potem myśli i zachowanie. Pomagamy rozpoznać wczesne sygnały i przygotować plan na trudniejsze okresy. Zobacz nawracająca depresja oraz napady paniki i lęk.

Ile trwa terapia zapobiegania nawrotom?

Pierwsza, stabilizująca część to zwykle 4-8 tygodni spotkań raz w tygodniu. Pełny program, obejmujący przepracowanie przyczyn nawrotów, trwa najczęściej od kilku do kilkunastu miesięcy. Po jego zakończeniu wiele osób korzysta z rzadszych sesji podtrzymujących, np. raz w miesiącu. Dokładny plan ustalamy po konsultacji.

Pierwsza wizyta i organizacja

Jak umówić pierwszą wizytę?

Najszybciej telefonicznie pod numerem 18 307 01 11 od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00-18:00 oraz w soboty 9:00-14:00. Możesz też zostawić wiadomość przez formularz kontaktowy lub napisać na kontakt@nawroty.pl. Oddzwonimy i wspólnie dobierzemy termin.

Jak wygląda pierwsza konsultacja?

To spokojna rozmowa trwająca 50-60 minut. Zapytamy o to, co się dzieje teraz, o historię uzależnienia lub trudności, o wcześniejsze leczenie i o Twoje cele. Nie musisz przygotowywać się w specjalny sposób ani mówić o wszystkim od razu. Na koniec otrzymasz wstępną propozycję dalszej pomocy, a decyzja zawsze należy do Ciebie.

Czy na konsultację trzeba przyjść po okresie abstynencji?

Na samą wizytę prosimy przyjść bez alkoholu i substancji w organizmie, bo tylko wtedy rozmowa ma sens i jest bezpieczna. Nie musisz jednak mieć za sobą długiej abstynencji. Możesz przyjść w trakcie nawrotu. Jeśli trudno Ci utrzymać trzeźwość nawet przez jeden dzień, zadzwoń. Wspólnie ustalimy, czy najpierw potrzebny jest detoks.

Czy potrzebuję skierowania i czy wizyty są poufne?

Skierowanie nie jest potrzebne. Wizyty są w pełni poufne: obowiązuje nas tajemnica zawodowa, a dane przetwarzamy zgodnie z RODO. Nie informujemy pracodawcy, rodziny ani innych instytucji o Twoim leczeniu bez Twojej zgody, z wyjątkiem sytuacji przewidzianych prawem, np. bezpośredniego zagrożenia życia.

Jak odwołać lub przełożyć wizytę?

Zadzwoń lub napisz do nas możliwie najwcześniej. Dzięki temu termin może wykorzystać ktoś, kto czeka na pomoc, a my od razu zaproponujemy nowy termin.

Gdzie dokładnie znajduje się centrum i czy przyjmujecie pacjentów z Zakopanego?

Centrum mieści się w Nowym Targu przy ul. Kilińskiego 1 (34-400 Nowy Targ). Przyjmujemy pacjentów z całego Podhala, m.in. z Zakopanego, Szaflar, Czarnego Dunajca, Rabki-Zdroju i Jabłonki. Z Zakopanego dojazd samochodem zajmuje zwykle około pół godziny. Centrum jest czynne od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00-18:00 oraz w soboty 9:00-14:00.

Metody leczenia

Czym jest metoda SNNRZ?

SNNRZ, czyli System Neuro-Narracyjnej Regulacji i Zmiany, to autorski program terapeutyczny opracowany w naszym centrum. Łączy terapię poznawczo-behawioralną, terapię schematów, wiedzę o przywiązaniu, uważność ukierunkowaną na zapobieganie nawrotom i psychoedukację o neurobiologii stresu i głodu. Przebiega w pięciu etapach: stabilizacja, neuromodulacja, narracja, resocjalizacja i zamknięcie. Pacjent otrzymuje karty pracy do domu i pisemny plan zapobiegania nawrotom.

Czym jest badanie QEEG i czy jest bolesne?

QEEG to ilościowa analiza zapisu EEG. Na głowę zakłada się czepek z elektrodami, które odczytują naturalną aktywność elektryczną mózgu. Nic nie jest do mózgu wysyłane, badanie jest bezbolesne. Zapis porównuje się z bazą norm, co pomaga zaplanować neurofeedback. QEEG nie służy do stawiania diagnozy psychiatrycznej, jest narzędziem wspierającym planowanie terapii. Przed badaniem warto umyć włosy i nie używać odżywek ani lakieru.

Czy stymulacja tDCS jest bezpieczna?

tDCS wykorzystuje prąd o bardzo niskim natężeniu (zwykle 1-2 mA). Najczęstsze odczucia to mrowienie lub swędzenie skóry pod elektrodą, które mijają po zabiegu. Przed rozpoczęciem przeprowadzamy kwalifikację. Przeciwwskazaniami są m.in. metalowe elementy w obrębie głowy, wszczepione urządzenia elektroniczne, padaczka w wywiadzie, ciąża i zmiany skórne w miejscu elektrod. tDCS stosujemy wyłącznie jako uzupełnienie psychoterapii.

Czy w centrum przepisuje się leki?

Centrum zajmuje się psychoterapią, diagnostyką neuropsychologiczną i neuroregulacją. Leki przepisuje lekarz. Jeśli w trakcie terapii okaże się, że leczenie farmakologiczne może pomóc, pomagamy zorganizować konsultację psychiatryczną i współpracujemy tak, aby oba rodzaje pomocy się uzupełniały.

Bliscy, poufność i nagły kryzys

Bliska mi osoba jest uzależniona. Czy mogę przyjść na konsultację bez niej?

Tak, i często właśnie od tego warto zacząć. Na konsultacjach dla bliskich uczymy, jak rozmawiać bez awantur i ultimatów, jak nie przejmować odpowiedzialności za cudze picie oraz jak zwiększyć szansę, że bliska osoba sama zgłosi się po pomoc. Korzystamy z podejścia CRAFT, którego skuteczność w zachęcaniu do podjęcia leczenia potwierdzają badania.

Czy mogę umówić wizytę za dorosłą bliską osobę?

Możesz zadzwonić i zapytać o możliwości pomocy, ale decyzję o leczeniu dorosła osoba podejmuje sama. Jeśli bliska osoba nie jest jeszcze gotowa, warto umówić konsultację dla siebie. Uczymy, jak rozmawiać i jak zwiększyć szansę, że zgłosi się po pomoc. Więcej na stronie pomoc dla bliskich.

Co zrobić, gdy bliska osoba nie chce się leczyć?

Nie musisz czekać, aż osoba uzależniona „sięgnie dna”. Podejście CRAFT uczy komunikacji, która zmniejsza opór, oraz stawiania granic bez awantur. W sytuacji uzależnienia od alkoholu bliscy mogą też złożyć wniosek do gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zobowiązanie do leczenia. Zawsze zadbaj także o własne bezpieczeństwo i wsparcie dla siebie.

Czy rodzina lub pracodawca dowiedzą się o terapii?

Nie. Obowiązuje nas tajemnica zawodowa i przepisy o ochronie danych. Nie przekazujemy informacji o leczeniu rodzinie, pracodawcy ani innym instytucjom bez Twojej zgody, z wyjątkiem sytuacji przewidzianych prawem, takich jak bezpośrednie zagrożenie życia.

Co zrobić w nagłym kryzysie poza godzinami pracy centrum?

W sytuacji zagrożenia życia dzwoń pod 112. Całodobowo i bezpłatnie możesz zadzwonić pod 116 123 (telefon dla osób dorosłych w kryzysie emocjonalnym) lub 800 70 22 22 (Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym). Możesz też zgłosić się na izbę przyjęć najbliższego szpitala. Gdy sytuacja się uspokoi, zadzwoń do nas, a pomożemy zaplanować dalsze kroki.

Brakuje odpowiedzi na Twoje pytanie? Zadzwoń: 18 307 01 11 lub napisz przez formularz kontaktowy.

Zadzwoń